ชีวิตเหมือนหยาดน้ำค้าง
๑.ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลาย เหมือนหยาดน้ำค้าง ธรรมดาว่าหยาดน้ำค้างที่ปลายหญ้า เมื่อพระอาทิตย์อุทัยขึ้นมาต้องไอร้อนก็พลันหายไป ไม่ตั้งอยู่นานฉันใด ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลายเล่า เมื่อชาติมีแล้วก็มีชรา พยาธิ มรณะ คอยรุมเผา ไม่ให้เป็นไปนาน พลันสาบสูญ อันตรธานเสียแต่ยังไม่ทันไร เกิดแล้วก็แก่เฒ่า เจ็บ ตาย ในชั่วยังไม่ทันถึงร้อยปี ข้อนี้ก็อุปไมย ฉันนั้น.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น