ชีวิตเหมือนรอยไม้ขีดลงในน้ำ
๑. ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลาย เหมือนรอยไม้ขีดลงในน้ำ ธรรมดาว่าน้ำเป็น
ของไม่แยกจากกัน เมื่อบุคคลเอาไม่ขีดลงให้แยกจากกัน พอไม่มีไม้คั่น ก็กลับเลื่อนไหลเข้าหากันอีก รอยปรากฏในชั่วเวลาไม้กำลังขีดลงฉันใด ชีวิตนี้ยังเป็นไปได้ ก็เพราะปัจจัยอุดหนุน หมดปัจจัยแล้วก็หมดกัน สมกับพระพุทธภาษิตว่า
อายุ อุสฺมา จ วิญญาณํ ยทา กายํ ชหนฺติมํ
อปวิฏฺโฐ ตทา เสติ เอตฺถ สาโร น วิชฺชติ.
ความว่า "เมื่อใด อายุ ไออุ่น วิญญาณ ละกายนี้เสีย
เมื่อนั้น กายนี้ย่อมนอนทอด หาแก่นสารมิได้ ข้อนี้ก็อุปไมย ฉันนั้น".
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น